راز

تماميت عشق: لبيک يا حسين
نویسنده : دکتر علیرضا رحیمی بروجردی - ساعت ٩:٥۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۳/۱۳
 

پيام شماره 333

 

ياران همراه!

 

اگر گفته شود كه رمز "چگونه بودن" در نوع مبارزه‏اي‏ست كه هر كس در طول زندگاني اتخاذ مي‏كند،‌ حرفي به گزاف گفته نشده است. كسي كه تمامي زندگيش را مبارزه براي احقاق حقوق خويش و همنوعان شكل مي‏دهد و شادي و آرامش خود را در شادي و آرامش ديگران جستجو مي‏كند، هيچ بخشي از زندگي را به قضا و قدر احاله نكرده و هرگز به‏دنبال تسلي‏دادن خويش براي اعمالي كه انجام نداده،‌ نيست، چراكه او مسئوليت تمامي اعمالش را مي‏پذيرد و با اقتدار و سربلندي به آينده‏اي كه به‏وجود مي‏آورد، مي‏نگرد. كسي‏كه از پذيرش مسئوليت هراس دارد،‌ مخالف آزادي و آزادگي است و تن به ذلت و بردگي مي‏دهد.

هر حقي با مسئوليتي توأم بوده و شخص مسئوليت‏ناپذير، هرگز نمي‏تواند به‏دنبال حق خود باشد، چه برسد به احقاق حقوق ديگران،‌ پس به ناچار، بايد از زبان تملق و چاپلوسي و ريا و بردگي براي رسيدن به حقش استفاده كند. آنان كه قادر به قبول مسؤليت نيستند، نياز به آقا بالاسر داشته و هرگز طعم آزادي و دموكراسي را نخواهند چشيد و درواقع،‌ آنان علاقه‏اي به آزادي ندارند، چون از پذيرش "مسئوليت" در هراسند. كسي‏كه حق انتخاب دارد، در مقابل خود،‌ خانواده، جامعه و كل بشريت مسئول بوده و نمي‏تواند چنين مسئوليتي را به گردن ديگران انداخته و خود را در مقابل شرايط تحميلي،‌ بي‏اختيار و عاجز دانسته و مجبور به پذيرش شرايط نامطلوب شود.

تمامي زنان و مردان بزرگ در صحنه‏هاي مختلف زندگي، با مبارزه‏اي بي‏امان، سهم به‏سزايي در ترسيم آيندة بشريت داشته‏اند و با خدمات ارزنده‏اشان، نام خود را براي هميشه در دل تاريخ به يادگار باقي گذاشته‏اند. مصاديق در عصر كنوني فراون يافت مي‏شوند،‌ ازجمله امام خميني كه عمري را به مبارزه در راه هدفي والا گذاشت و با قبول مسئوليت تمامي اعمالش، آينده‏اي روشن و غرورآفرين را براي پيروان راهش ترسيم كرد. راهي كه او در آن قدم نهاد،‌ راه حسين (ع) بود كه الگوي مبارزاتي هميشه جاويدي را براي بشريت در تمامي اعصار به ارمغان آورد. مسئوليت‏پذيري امام خميني برداشت كاملي از مسئوليت‏پذيري امام حسين در قيام عاشورا بود كه حريت و آزادگي را با تمامي وجود فرياد مي‏زد. در شرايط كنوني دنيا كه ظلم وستم و خشونت سراسر دنيا بويژه كشورهاي اسلامي را فرا گرفته، الگوي مبارزاتي امام خميني (ره) مي‏تواند گره‏گشاي بسياري از ناهنجاري‏هاي به‏وجودآمده باشد، اگر به‏درستي مورد استفاده قرار گرفته و از مسير مبارزاتي خارج نشود.

امروزه شاگردان امام خميني در اقصاء نقاط گيتي،‌ بويژه كشورهاي اسلامي پراكنده‏اند و هركدام نطفة مبارزاتي مسئوليت‏پذيري را در كشورهاي تحت ستم كاشته و مقدمات ظهور حضرت يار را فراهم مي‏كنند. آن‏ها از فلسطين و لبنان و افغانستان تا قلب آفريقا و آسيا عليه جور و بي‏عدالتي به مبارزه‏اي بي‏امان اهتمام ورزيده و تمامي مساعي خويش را براي سربلندي و اقتدار ملت‏هاي مسلمان به‏كار مي‏بندند. كساني‏كه مسئوليت اعمال خويش را پذيرا هستند، نه‏تنها توان مقابله با ظلم و ستم را هرگز از كف نمي‏دهند، بلكه بدون هراس يا محافظه‏كاري به استقبال آزادي رفته، "چگونه بودن" را با نواي دلنشين آزادمنشي تفسير و تأويل مي‏كنند. ياران امام خميني، آن‏گونه مبارزه‏اي را در پيش مي‏گيرند كه تخم تروريسم و خشونت و سركشي را خشكانده، به‏جاي آن‌ نسيم صلح و آزادي را براي همگان به ارمغان آورد. كساني‏كه در مكتب خميني آبديده مي‏شوند، اسلام را از بعد نظري به صحنة عملي آورده و از آن الگويي مي‏سازند براي بهتر زيستن،‌ بهتر ديدن و بهتر بودن.

سید!

            امروز "لبیک یا حسین" را

                        عاشقانه تفسیر کرده‏ای

با خون پیشانی کودکان

            بر پرچم حزب‏الله

                        "لبیک یا حسین" را ترسیم کرده‏ای!

مادران مبارز را

درس مادر وهب که دلدادگی است، می‏دهی

            و با پروانه‏های سرخ سرزمین دلدادگي

            "لبیک یا حسین" را نجوی کرده‏ای!

برای خواهران و دختران

آیه‏های قدرت و صبر زینب را معنی کرده‏ای

            و در وسعت مکدر دشت كربلا

                        كه امروز همه جا كربلاست

            "لبیک یا حسین" را نجوی کرده‏ای!

برای پدران و پسران

سروش حبیب‏بن مظاهر و عباس را تفسیر کرده‏ای

            و با آتش عشقی که در دل پروانه‏هاست

            "لبیک یا حسین" را نجوی کرده‏ای!

*

سید!

امروز همراه پروانه‏ها

            و شعلة شمع قلبشان

                        - در تاریکی دشتی سوگوار

تمامیت دلدادگی را         

            تمرین می‏کنی

بذر حزب‏الله را همه‏جا پاچیده‏ای، سید!

            ازلبنان تا انگلیس 

            از فلسطین تا آمریکا

داغ نابودی حزب‏الله را

            بر سینة خصم گذاشته‏ای

شمشیر مقاومت، قلب ابلیس مست را

            نشانه گرفته است

            و تو رسته از دنیا

                        "لبیک یا حسین" را نجوی کرده‏ای!

*

فرزند سادات!

            امروز "لبیک یا حسین" را

                        با تمامیت عشق تفسیر کرده‏ای

در دست‏های حزب‏الله

            و نگاه يتيمان

                        و سینة خونین نینوا

بانگ و خروشی به‏وسعت آسمان

همراه شعله‏ای از چراغ مکتب فاطمه

            و برق شمشیر علی

                        و پیام خون حسین

            و کبوتر سپید صلح

                        - با شاخه‏ای زیتون بر منقار

            "لبیک یا حسین" را نجوی کرده‏ای!

*

سید!

امروز تنها نیستی در کشاکش نبرد

صدای رود

            شیپور میدانت

بال پرندگان

            مرکب یارانت

برگ درختان

            تن‏پوش مجاهدانت

ساقة زیتون

            شمشیر دستت

آیه‏های حق       

            فانوس راهت

چه بگویم!

دل‏های عاشقان

            پیش پای توست

ذکر و ثنای حق

            انتظار توست

عاشقانه، بر جمال روی معشوق

            "لبیک یا حسین" را نجوی کرده‏ای!

*

اما چند سؤال: سيد!

تو در سجادة نماز

            مرا چرا در میخانه

                        رها کرده‏ای؟

در اوج

            - تمامیت عشق را تفسیر کرده‏ای

از اوج

            من ذرة پوچ را

                        - نظر کرده‏ای؟

تو نقش خیال را

- خیالی رؤیایی-

            در آسمان دل

                        ترسیم کرده‏ای؟

با من چه کرده‏ای، سید؟

تو زمینی نیستی

            به ملکوت اعلی رفته‏ای

                        از جام حضورت

                                    کائنات را مست کرده‏ای؟

اما سيد!

آتش "لبیک یا حسین"‏ات را

            چرا بر جان من انداخته‏ای؟

                                    عشق را دیوانه کرده‏ای!

 

هميشه سبز و آفتابي باشيد.

 


 
comment نظرات ()