راز

عرفه
نویسنده : دکتر علیرضا رحیمی بروجردی - ساعت ٧:٢٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۱٥
 

 

در کوران زندگی

و فراز و نشیب هایش؛

که محنت و سرگشتگی و حرمان و فراغ و درد و محنت می آورد

و آدمی را درمانده و خسته و تنها و نالان و افسرده می کند؛

رهرو

نیاز به داروی آرام بخشی دارد

که روحش را جلا دهد

و جسمش را شفا.

*

دعای روز عرفه-

حدیث درماندگی

و نیاز رهرو در عالم فانی است

که جسم را شفا می دهد

و‌ روان را از آلودگی ها پاک می‏کند.

دعای عرفة‌ امام حسین (ع)

فرازهای بلند و درس آموزی دارد

که به عاشقان

مسیر موفقیت پایدار و آرامش ابدی را نشان می دهد

و در مدرسة عشق و بندگی،‌ آبدیده

و آدرس و نشانی درست از دوست ارایه کرده

و عاشق را

به سوی یار‌ رهنمون می‏کند.

*

بار الها!

اجازه ام ده تا در مقابلت به زانو افتم،

قطراتی از اشک دلم را

به بارگاهت نثار کنم،

و درد و راز نهانم را

با تو در میان بگذارم.

 

معبود من!

تو پناهگاه منی،

وقتی تمامی راه ها با همة وسعت،

بر من صعب و دشوار می شوند؛

و فراخنای زمین بر من تنگ؛

و اگر رحمت تو نبود؛

آه!

من اکنون جزء هلاک شدگان بودم.

 

معشوق من!

می دانم که بد کرده ام،‌

غفلت ورزیده ام؛

پیمان شکنی کرده ام؛

وعده های عمل نکرده داشته ام؛

و گناه های فراوان مرتکب شده ام؛

 

اما خدای من!

توبه کرده ام

و به درگاهت بازگشته ام؛

می دانم که با آغوش باز

از من استقبال می کنی،

چراکه هرچه باشد،

تو خدا و معبود و معشوق منی

و من جز تو

کس دیگری ندارم؛

ای معشوق من!

مرا تنها و بی یاور مگذار!

 

عزیز من،

رفیق من،

معبود من!

برای این همه لطف و رحمت و بخشش و بزرگی،

گواهی می دهم که

اگر در طول قرون و اعصار زنده بمانم

و بکوشم تا شکر تنها یکی از نعمت هایت را بجا آورم،

هرگز نتوانم؛

مگر آن که توفیق و لطف و مرحمت تو رفیقم شود..

پس دوست عزیز من!

هرچه دارم از توست،

حتی توفیق شکر گذاری

و بندگی ام.

 

معشوق من!

چون تنها تو را دارم؛

و تنها از تو طلب رحمت و مغفرت می کنم؛

مرا در آغوش مهربانت گیر

و همیشه یار و نگهبانم باش.

آمین

یا رب العالمین!

*


 
comment نظرات ()