راز

آزادگی دل
نویسنده : دکتر علیرضا رحیمی بروجردی - ساعت ۸:٠۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/٤
 

 

دل-

باغچة‌ گل و چمن،‌

صحنة‌ هنرنمایی بلبلان

و پرنده‏های الوان

و محل بازی و شور و جوشش پروانه‏هاست-

که اگر تاریک شود،‌

گل‏ها پژمرده

و چمن‏ها زرد و بی‏روح می‏شوند،

و مرغان و پروانه‏ها می‏میرند.

احساس تنهایی و افسردگی دل،‌

از تاریکی آنست،

غیر از زیبایی و پاکی-

به دل راه یابد،

تاریک می‏شود

و مرغان چمن،

میل چمن نمی‏کنند،

همدم گل نمی‏شوند،

یاد سمن نمی‏کنند.

برای رهایی و خلاصی از تاریکی؛‌

نور امید و آزادی بر دل افکنیم،

و دل را با رایحة آزادگی روشن کنیم

تا مطرب عشق به ساز و نوا بپردازد

و بساط نور و شور و نشاط و فرح‏بخشی

سلول­های تاریک و حزن­انگیز دل را فراهم کند.

 

 


 
comment نظرات ()