راز

خانه آفتابی ست.
نویسنده : دکتر علیرضا رحیمی بروجردی - ساعت ٧:٢٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/٩/۱
 

پیام شمارة ۲۷۲

باید بنویسم هر روز و شب را

تا جوهر قلم

پاک کند گرد و غبار افکارم را.

***

منزلتی نیست دل را

گر ننشیند دست کلمه

بر شانه‏های ذهن

و در گوش افکار

با عشوة قلم

نگوید اسرار نهان را.

          ***

مهجورست دل

گر نباشد قلم

تا تصویر دل کند کلمه را.

          ***

و تنهایی، بی‏انتها

گر نباشد عشق

تا مأوای کلمه کند، دل را.

          ***

گر نباشد قلم

پنجرة افکار

غبارآلوده ست

و خانه ابری

و مسیر فردوس

وهم‏انگیز

بی‏گذرست خطة دریای گران را.

***

آه قلم است

فریاد دل

که می‏نشیند بر آئینة عرش

و حریری‏ست کلمه  

که می‏کند زلال

شیشة آئینه را.

***

خانه آفتابی ست.

همیشه سبز و آفتابی باشید.

 

 


 
comment نظرات ()