راز

طلب
نویسنده : دکتر علیرضا رحیمی بروجردی - ساعت ٦:٤٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٦/۱٤
 

 

دهان بستم

و در ماه صیام تو به انتظار بنشستم

چشم بستم

و در تماشاخانة تو به تماشا بنشستم

گوش بستم

و در شکوه کلام تو به سکوت بنشستم

کمر بستم

و در شب‏های قدر تو به دعا بنشستم

این‏همه شور، این‏همه شوق،‌ این‏همه عشق

از شوق لحظة افطار تو،‌ کوزة دل بشکستم

٭

زانو بستم

و در روز عید فطر تو به نماز بنشستم

دل بستم

و در تمنای وصل تو به دریا بنشستم

این‏همه راز، این‏همه ساز، این‏همه نیاز

از شوق دیدن روی تو، نفس سرکش خود بشکستم

٭

پا بستم

و در راه تو به انتظار بنشستم

این‏همه پرواز، این‏همه سوز و ساز، این‏همه راز و نیاز

از شوق غرق در جام تو،‌ ساقی مسکین دل بشکستم.

٭

توسل در ماه خدا به معصومین و برگزیدگان ارادة‌برتر،

انسان گنهکار را پاک کرده،

چشم دلش را برای دیدن یار باز می‏کند.

٭

و امروز که تولد نوری از انوار طیبیه الهی است؛

که تولد کریم اهل بیت است-

هم او که در دنیا از همه چیزش گذشت تا رضای یار حاصل شود؛

هم او که عزیز زهرا بود؛

هم او که به روایتی، در کنار مادرش آرامیده است؛

هم او که پشت و یاور برادری بود که عظمت عاشورا را آفرید؛

هم او که تجلی حُسن و عشق و صفا بود؛

هم او که به زیبایی می‏گوید: "خداوند ماه رمضان را میدان مسابقۀ عشاق قرار داده تا با عشق بازی (طاعت و بندگی) او در این ماه، به طلب یار از یکدیگر سبقت گیرند."

در بهترین ماه خدا که یک شبش از هزار شب برتر است-

عطر گل محمدی را در دهان خشک و تشنه روزه داران می‏پاشد؛

تا عاشقان، تسبیح یار را در این ایام؛

با طراوتی از جنس شبنم و برگ گل، بر زبان جاری کنند.

٭

چشم دل باز کردم و صفا دیدم

هرچه دیدم، سبزه و نوا دیدم

چشم دل باز کردم، چشم سر باز شد

در انتهای رسالت، نور مصطفی دیدم

چشم دل باز کردم، صورتم گلگون شد

در آرامش یک لبخند، کریم اهل بیت در بهار دیدم

چشم دل باز کردم، روحم پر کشید زقفس

در شیار اندوهی لذت بخش، ضامن آزادگان دیدم

٭

در چنین ایامی یک‏بار دیگر عاشقان مسیر یار،

جان و رمق تازه‏ای گرفته و بر پیمان خویش،

مهر تازه‏ای می‏زنند تا اصول عدالت‏خواهی و حق‏طلبی را تفسیر و دیگران را به تفکر واداشته و با آن آشنا کرده، در مسیر صواب، هدایت کنند.

چه خوب می‏شد که:

در این روز -

اماممان ما را با خود به سرزمین آشنائی و دیدار می‏برد -

و از آب معرفتش، لبان تشنه‏امان را سیراب می‏کرد.

چه خوب می‏شد که:

در این روز -

اماممان، چگونه خواستن و تضرع به پیشگاه یار را به ما آموخت

تا ما تنها بنده یار باشیم

و از کسی غیر از یار،

حاجت نخواهیم.

چه خوب می‏شد که..........

٭

تولد امام حسن مجتبی (ع) بر تمامی عاشقان و شیفتگان مسیر آزادی و حق طلبی-

مبارک باد!

 

 


 
comment نظرات ()