راز

تماميت عشق: لبيک يا حسين
نویسنده : دکتر علیرضا رحیمی بروجردی - ساعت ٧:٠٩ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/٥/۱۸
 

پیام شمارة ۲۴۱

سید نصرالله!

            امروز "لبیک یا حسین" را

                        عاشقانه تفسیر کرده‏ای

با خون پیشانی کودکان

            بر پرچم حزب‏الله

                        "لبیک یا حسین" را ترسیم کرده‏ای!

مادران لبنانی و فلسطینی را

درس مادر وهب که دلدادگی است، می‏دهی

            و با پروانه‏های سرخ سرزمین جنوب

            "لبیک یا حسین" را نجوی کرده‏ای!

برای خواهران و دختران

آیه‏های قدرت و صبر زینب را معنی کرده‏ای

            و در وسعت مکدر دشت بعلبک

            "لبیک یا حسین" را نجوی کرده‏ای!

برای پدران و پسران

سروش حبیب‏بن مظاهر و عباس را تفسیر کرده‏ای

            و با آتش عشقی که در دل پروانه‏هاست

            "لبیک یا حسین" را نجوی کرده‏ای!

سید!

امروز همراه پروانه‏ها

            و شعلة شمع قلبشان

                        - در تاریکی دشتی سوگوار

تمامیت دلدادگی را          

            تمرین می‏کنی

بذر حزب‏الله را همه‏جا پاچیده‏ای، سید!

            ازلبنان تا انگلیس 

            از فلسطین تا آمریکا

داغ نابودی حزب‏الله را

            بر سینة خصم گذاشته‏ای

شمشیر مقاومت، قلب ابلیس مست را

            نشانه گرفته است

            و تو رسته از دنیا

                        "لبیک یا حسین" را نجوی کرده‏ای!

فرزند سادات!

            امروز "لبیک یا حسین" را

                        با تمامیت عشق تفسیر کرده‏ای

در دست‏های حزب‏الله

            و نگاه جنوب

                        و سینة خونین نینوا

بانگ و خروشی به‏وسعت آسمان

همراه شعله‏ای از چراغ مکتب فاطمه

            و برق شمشیر علی

                        و پیام خون حسین

            و کبوتر سپید صلح

                        - با شاخه‏ای زیتون بر منقار

            "لبیک یا حسین" را نجوی کرده‏ای!

سید نصرالله!

امروز تنها نیستی در کشاکش نبرد

صدای رود

            شیپور میدانت

بال پرندگان

            مرکب یارانت

برگ درختان

            تن‏پوش مجاهدانت

ساقة زیتون

            شمشیر دستت

آیه‏های حق       

            فانوس راهت

چه بگویم!

دل‏های عاشقان

            پیش پای توست

ذکر و ثنای حق

            انتظار توست

عاشقانه، بر جمال روی معشوق

            "لبیک یا حسین" را نجوی کرده‏ای!

اما چند سؤال: نصرالله!

تو در سجادة نماز

            مرا چرا در میخانه

                        رها کرده‏ای؟

در اوج

            - تمامیت عشق را تفسیر کرده‏ای

از اوج

            من ذرة پوچ را

                        - نظر کرده‏ای؟

تو نقش خیال را

- خیالی رؤیایی-

            در آسمان جنوب

                        ترسیم کرده‏ای؟

با من چه کرده‏ای، سید؟

تو زمینی نیستی

            به ملکوت اعلی رفته‏ای

                        از جام حضورت

                                    کائنات را مست کرده‏ای؟

اما نصرالله!

آتش "لبیک یا حسین"‏ات را

            چرا بر جان من انداخته‏ای؟

                                    عشق را دیوانه کرده‏ای!    

همیشه سبز و آفتابی باشید.

 

 

 

 

 

 

 


 
comment نظرات ()