راز

ایام وصل
نویسنده : دکتر علیرضا رحیمی بروجردی - ساعت ٦:٤۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٦/۱۱
 

 

..............و اما عاشقی که این‏همه شیدایی و دلربایی و زیبایی فقر و عشق را به‏تصویر می‏کشد؛

برای رهایی از کویر زندگی و نجات روح و روان از تشنگی آن، پناهی جز یار ندارد تا در پناه لطفش؛ پنجرة آرزوهایش را باز کرده، به امید عفو و بخشش در کوی یار به توبه و گدایی نشسته؛

منتظر می‏ماند؛

و منتظر بهترین ماه یا ایام خدا می‏ماند که کلام عشق در آن نازل شده، تا شاید به لطف یار، از بهترین رزق برخوردار شود و دوباره منتظر می‏ماند؛

تا درد و حاجت خویش را با کمک نسیم سحر و آواز پرندگان خوش‏الحان به گوش یار رسانده، طلبش را برای وصل آشکار ساخته و از دوری و هجران شکایت کند و با تضرع و التماس ناله برآورد که:

"الهی! من لی غیرک"؛‌ "الهی! صبرت علی عذابک،‌ فکیف اصبر علی فراقک"؛

و این‏همه را می‏خواهد تنها با صدای قلم (که عقل اول و روح اعظم بوده و از خون شهدا برترش دانسته‏اند) و حدیث جانسوزش عیان کرده،؛

بلکه دل یار به رحم آمده او را از کویر سوزان و ملتهب به خانة امن و آسایش خود دعوت کند.

"الهی! صبرت علی حر نارک، فکیف اصبر عن‏النظر الی کرامتک"؛

و به‏راستی، کدامین ایامی بهتر از ماه مبارک صیام که انسان می‏تواند در آن روح و روان خویش را صیقل داده، به درگاه احدیت نزدیک شود؛

ایام وصل بر عاشقان درگاه باریتعالی مبارک!

 


 
comment نظرات ()