راز

قدرت ذهن-2
نویسنده : دکتر علیرضا رحیمی بروجردی - ساعت ۱۱:۳۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۳/۱٢
 

 

2- پرهیز از تنهایی و بیکاری عامل بسیار مهمی در پالایش ذهن به‏حساب می‏آید.

 

در مطلبی به چگونگی پرکردن اوقات فراغت اشاره و آن‏را یکی از اصول موفقیت معرفی کردم. در اینجا اما می‏خواهم به این نکتة مهم اشاره کنم،‌ هیچ‏گاه نباید ذهن را بیکار و تنها رها کرد،‌ چراکه می‏تواند عامل بسیاری از بیماری‏های جسمی و روحی شود.

 

نقل است، وقتی رسول‏الله (ص) با فرد تنها و بیکار مواجه می‏شد، می‏فرمود: "سقط من عینى" یعنی، "از چشمم افتاد" یا به‏تعبیری، "او در نظر من ارزشى ندارد." چراکه به تعبیر ایشان، فرد بیکار، آن‏چنان گرفتار است که در مواقعی مجبور می‏شود حتی از شرف و حیثیت و دین خود هزینه کند.

 

یعنی، ذهن که بیکار و تنها شود، به راه‏هایی کشیده می‏شود که عاقبت، تباهی و پوچی به‏همراه داشته و به تعبیر پیامبر، "از رحمت خدا دور می‏شود." رحمتی که برای اذهان فعال و پویا، سراسر موفقیت به‏همراه دارد.

ذهن فعال و پویا که با اطرافیان و محیط اجتماعی ارتباط سازنده برقرار می‏کند، در مسیر ارادة برتر قدم گذاشته و نزد همه دارای احترام و ارزش می‏شود. به همین جهت، "موریس روزنبرگِ" روانشناس اعتقاد داشت: "یکى از مهم‏ترین عوامل تعیین‏کننده در رشد حرمت و شخصیت، ارتباط و سازگاری با دیگران و محیط اجتماعى است."

 

باید از فرصت‏های عمر به‏نحو احسن بهره گرفت و ذهن را هرگز تنها نگذاشت، چراکه اگر ذهن به تنهایی و بیکاری دچار شود، مرگی سیاه را تجربه خواهد کرد. مولا علی (ع) می‏فرماید: "شدیدترین و سخت‏ترین غصه‏ها به خاطر از دست‏دادن فرصت‏هاى عمر است." و ادامه می‏دهد: "ذهن و قلب انسان اگر رها و بدون برنامه باشد به وسوسه‏هاى بد و شیطانى گرفتار شده و اگر فعالیت‏هاى جسمانى و بدنى در انسان دچار رکود و تنبلى شود، راه براى ارتکاب گناهان باز خواهد شد."

 

اگر ذهن به بیکاری و تنبلی عادت کند، باید به تغییر سریع آن پرداخته تا دچار آلودگی و انحراف نشود،‌ چراکه تمامی واقعیت‏های خارجی، ساختة ذهن است و اگر ذهن آلوده شود، واقعیت‏های دلچسبی در انتظارمان نخواهد بود. به تعبیر "افلاطون": "ذهن آدمى خالق واقعیت‏هاست و براى تغییر واقعیت، باید ذهن را تغییر داد." بدانیم که ذهن بیکار و تنها، آلودگی و بیماری تولید کرده که تنها خود را شامل نمی‏شود، بلکه اطرافیان و محیط پیرامونی را نیز آلوده می‏سازد.

 

ذهن بیکار،‌ سیاه و تاریک می‏شود و پس از مدتی، امواج منفی سراسر آن‏را دربرمی‏گیرد. چنین اذهانی، منفی‏نگر شده و اطرافیان و محیط پیرامون خود را بیهوده،‌ تاریک، بی‏معنی و پوچ می‏بینند و دایم، احساسات منفی از خود ساطع می‏کنند. برعکس، ذهن فعال و پویا، در تلاش مداوم برای زدودن ناپاکی‏ها، اشتباهات و خطاهای گذشته،‌ احساسات منفی،‌ بدی‏ها، نفرت‏ها و کینه‏ها و..... از ضمیر باطن بوده و درمقابل، می‏خواهد با مثبت‏نگری، ذهن را از انرژی مثبت لبریز کند تا بدین‏ترتیب، زیباترین، ارزشمندترین و بهترین واقعیت‏هایی را که خود پسندیده و سبب آرامش و سرورش می‏شود، پیرامون خود تجربه کند.

 

بنابراین، برای نگاه‏داشتن ذهن از آلودگی‏ها، مراقب تنهایی و بیکاری آن باشیم و درمقابل ِ آلودگی‏هایی که هرلحظه بر ذهن هجوم می‏آورند، از روش پیشگیرانه که همانا فعال‏کردن ذهن است، استفاده کنیم.

 


 
comment نظرات ()