راز

معلم:‌ تمامیت عشق و شور
نویسنده : دکتر علیرضا رحیمی بروجردی - ساعت ٧:٠٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٢/۱۱
 

 

هفتة‌ معلم به روایت تقویم ایرانی،‌از فردا شروع شده و قرار است در این هفته از تمامی تولیدکنندگان فکر و اندیشه،‌ تقدیر به‏عمل آید. به‏راستی تشویق، بزرگداشت، تعریف و تمجید از خدمات کسانی‏که عمری را برای اعتلای فرهنگ و دانش سپری کرده و همچون شمع پیرامون دانش‏آموزان و دانش‏جویان و دفتر و قلم آب شده‏اند، نه‏تنها کاری ارزشمند و هنرمندانه است، بلکه باید به‏مثابه وظیفه‏ای انکارناپذیر برای تمامی اصحاب علم و فرهنگ، واجب شمرده شود.

 

همیشه اعتقاد داشته‏ام که اگر تقدیر از "استادهای کهنسال" در سالیانی صورت می‏گرفت که هنوز برف پیری، سر و صورتشان را سپید و فشار تدریس و پژوهش، کمر و زانوهایشان را خم نکرده بود و آن‏ها پس از مراسم تجلیل و قدردانی، شوق و انگیزة فزون‏تری برای کوشش و پویش در مجامع آکادمیک پیدا می‏کردند، به‏مراتب می‏توانستند تأثیر بیشتری را در تعالی و جوشش علم داشته باشند و امکان این‏که موفقیت‏ها و دستاوردهای بیشتری در سطوح ملی و بین‏المللی از طرف آن‏ها حاصل شود، بیشتر می‏بود.

 

به‏منظور گرامیداشت تمامی معلمان،‌ از چنته، مطالبی را گلچین کرده و آن‏ها را به تمامی معلمان پیر و جوان تقدیم کرده و از صمیم قلب آرزو دارم که تکریم معلمان در جامعه،‌ به ارزشی متعالی تبدیل شده و همة مردم بدانند که هرچه دارند و در آینده خواهند داشت، از مجاهدت‏ها،‌ ازخودگذشتگی‏ها و بخشندگی‏های خالصانة معلمانی بوده که همچون شمع، آب می‏شوند تا همه‏جا روشن شده،‌ نور دانایی و معرفت بر ظلمت و جهل فایق آید.

 

****

 

 معلمان انسان‏هایی هستند که آرزوها و رؤیاهای بلند دارند، پروازهای بلند می‏کنند و توان و همت آن‏ها به وسعت آرزوهایشان که به عمق تمامی آسمان‏هاست، شکل می‏گیرد.

 

****

 

معلمان کسانی هستند‏که هیچ‏گاه درهای بسته و محدودیت‏ها را سد و مانعی برای پیشرفت و تعالی ندیده‏اند و اتفاقاً نخستین پرواز بلند و با شکوه خود را در آسمان بیکران علم و معرفت و زیبائی‏ها، از پشت همان درهای بسته آغاز می‏کنند.

 

****

 

معلمان افرادی هستند که در تمامی عمر گویی در مکتب فقر و عشق آبدیده شده‏اند؛‌ چراکه بی‏نیازی در رفتار آن‏ها متجلی‏ست درحالی‏که دستان و قلب‏هایی بخشنده داشته و میوة وجود خویش را بی‏منت و رایگان به همگان ارزانی می‏کنند.

 

****

 

بخشندگی، در ذات معلم نهفته است،‌ چراکه او بی‏نیاز بوده، پس باید ببخشد. معلم باور دارد که برای زنده‏ماندن و حیات جاودانه، باید بخشنده و بی‏نیاز باشد.

 

****

 

بزرگی انسان‏های فرهیخته و ماندگار از بخشندگی آن‏هاست که این صفت تمامی "معلمان" است.

 

****

 

معلمان کسانی هستند‏که از انرژی سرشاری برخوردارند و حاضرند دیگران را از آن بهره‏مند کنند. بی‏جهت نیست که "نیچه" انسان‏های بزرگ را افرادی می‏داند که انرژی فراوانی در خود ذخیره دارند.

 

 ****

 

انسان‏های بزرگ، نه‏تنها قهرمانان روزگار خویش‏اند و از افراد ناب زمان خود محسوب می‏شوند، بلکه اسوه‏ای زیبنده و ماندگار برای تمامی اعصارند؛ آن‏ها حتی هنگام خواب، به پیشرفت و تعالی و سازندگی و آزادی مردم در همه جای گیتی، می‏اندیشند؛ تمامی عمر را در تفکر به‏سر می‏برند و نبوغ سرشار خویش را از زیاد فکر کردن در امور هستی و کائنات به‏دست آورده‏اند، چراکه به‏تعبیر "ژان پل سارتر": نبوغ، جوهر تفکر است و این‏ها همان معلمان هستند.

 

****

 

معلمان حتی در اوقات سخت و ناخوشی، از تفکر دست نکشیده و "اندیشه‏ای برتر" ساطع می‏کنند؛ به‏‏گفتة یکی از اندیشمندان: "اندیشه برتر در روزهای توفانی و آشوب و در همان حال خموشی و آرامش، توانایی برتر خویش را از دست نمی‏دهد."

 

****

 

معلمان سودایی جز تحقق "آرمان‏های" برتر و متعالی در سر نداشته و گوهر وجود خود را به‏پای آن ریخته و به گفتة قرآن، حتی مرگشان، پیام‏آور حیاتی برتر است که نزد پروردگارشان به روزی نشسته‏اند و به‏تعبیر "آلبرت کامو": "ایستاده مردن را برتر از زیستن به‏صورت زانو زده" می‏دانند.

 

****

 

معلمان زندگی طولانی را پاداش فضیلت به‏حساب نمی‏آورند، بلکه به‏قول "نیچه": "فضیلت، زندگی طولانی را سبب می‏شود"؛ فضیلتی که از دانش، معرفت و بخشندگی آن‏ها نشأت ‏گرفته و تاریخ بشریت را می‏سازد.

 

****

 

معلمان تولید کنندة اندیشه و تفکر نابی‏اند که قدر و قیمتی برای آن متصور نمی‏توان شد؛ درواقع تحقق هیچ امر خطیر و سرنوشت‏سازی که صفحات کتاب تاریخ بشریت را با تدبیر نگارش می‏کند، بدون وجود انسان‏های بزرگ امکان‌پذیر نیست؛‌ انسان‏هایی که تنها در مکتب فقر و عشق درس بزرگی آموخته‏اند. شاید به‏همین علت باشد که شکسپیر می‏‌گوید: "برخی انسان‏ها بزرگ آفریده شده‌اند؛ برخی بزرگی را به‏دست می‏‌آورند و بر گروهی، بزرگی ناخواسته سوار می‏‌شود."

 

****

 

استادان و مردان دانش و معرفت، بزرگی را با جهد و کوشش فراوان به‏دست می‏آورند و بزرگ‏تر از آن‏ها یعنی کسانی‏که بزرگ آفریده شده‌اند، سمت و سوی تاریخ را شکل می‏‌دهند؛ یعنی کسانی‏که به‏تعبیر یکی از استادهای فرهیختة ایرانی: "حتی اشتباهاتشان در فرآیندهای تاریخی، زایندة پویایی است."

 

****

 

معلمان بزرگی را با سرعت‏بخشیدن در نظم به امور حاصل می‏کنند و طبق قانون دوم ترمودینامیک اعتقاد دارند که: "اگر اشیا جهان به‏حال خود واگذاشته شوند، به بی‏نظمی می‏گرایند و هیچ‏وقت سامان اولیة خود را باز نمی‏یابند." بنابراین، آن‏ها در تلاش مداومند که چنین نظمی را به اطرافیان سرایت دهند، چراکه تفکر در محیط نظم‏یافته از جلوه و تأثیر بیشتری برخوردار خواهد شد.

 

****

 

سخن از "چگونه بودن و شدن" چندان ساده نیست که باید از معلمان که تمامی از الگوهای برتر و ماندگار جامعة خویش‏اند، آموخت؛‌ کسانی‏که تمامی لحظات وجودشان سرشار از شادابی و ایثار و فرزانگی است.

 

****

 

گذر از برهوت کویر و یافتن رمز بهتر زیستن و تلاش برای پیدا کردن نشانی از خانة دوست،‌ مسیرهای پر پیچ و خمی دارد که درک محضر معلمان، راه را بر مسافر آسان‏تر خواهد کرد؛ راهی که تا صفای بیکران، ادامه می‏یابد تا رهرو عاقبت صدای دوست را بشنود و دلش آرام گیرد.

 

****

 

کسی‏که الگوی خود را روش نیک معلمان بزرگ قرار می‏دهد و به مفهوم فقر و عشق آگاهی پیدا می‏کند، نگرش جهان‏شمولی پیدا کرده و غم و مشکلات ابناء بشر را بخشی از مصائب روحی خود می‏پندارد.

 

****

 

ژرف‏نگری در زندگی و منش معلمان اگر در کنار بررسی مبارزات عاشقان قرار گیرد که برای رهایی از بند ستمگران مبارزه می‏کنند و درواقع، تمامیت فلسفة‌ فقر و عشق را به تصویر می‏کشند، آن‏گاه معنی بهتری پیدا می‏کند. کسی‏که با فلسفة فقر و عشق آشنا نباشد، هرگز نخواهد توانست با جباران حقیر به مبارزه برخواسته، عطر آزادی و آزادگی را بر پیکره زمان بپاشد.

 

 ****

 

زندگی مبارزاتی معلمان، سراسر درس و جوش و خروش است که می‏تواند پیام‏آور بی‏نیازی و رهایی از وابستگی به وسوسه‏های دنیایی باشد که جباران حقیر برای انسان‏ها طراحی می‏کنند. این‏ها کسانی هستند که با خون سرخ خود، فلسفة‌ فقر و عشق را در کتاب زندگی آدمیان نقش می‏بندند، اسطورهایی هستند که والاترین و متعالی‏ترین پیام عشق را به ارمغان آورده، آن‏را برای همیشه در دل زمین و زمان به یادگار خواهند گذاشت.

 

****

 

معلمان نشان داده‏اند که برای تفسیر و تبیین واژه‏های فقر و عشق باید از خامة خون مدد جست تا طرحی ماندگار بر صفحة روزگار به یادگار مانده و بر تمامی دل‏ها، بویژه دل‏های عاشق منتظر نقش بندد؛ نقشی که هرگز پاک نخواهد شد و حوادث روزگار کوچکترین خللی در رنگ پرفروغش نمی‏توانند وارد کنند.

****

 

معلمان در زندگی دنیا، چشم‏های ما را به‏سوی روشنایی‏ها و زیبایی‏ها باز کرده،‌ مسیر بهترزیستن را نشان می‏دهند. چقدر خوب بود که از این افراد در زمان حیاتشان تجلیل و قدردانی می‏شد تا درسی باشند برای کسانی‏که باید در آینده، جای خالی آن‏ها را پر کنند. این نکتة ظریف همان وظیفه‏ای است که باید تمامی مراکز علمی جزو اولویت‏های کاری سالانة خود قرار داده، سپس در سطح ملی، حاصل فعالیت تک‏تک مراکز علمی به‏صورت یک‏پارچه ارایه شده و قهرمانان علم و معرفت به‏همگان معرفی شوند تا همگان بدانند که در سرزمین ابن‏سیناها، زکریای رازی‏ها، صدرالمتألهین‏ها، میردامادها و..... علم و اصحابش به‏درستی ارج نهاده می‏شوند و درواقع، آن‏ها نگین تابناک و درخشان انگشتری تاریخ پرافتخار این سرزمین کهن‏اند.

  

(( قطعاتی از کتابم تحت عنوان: "فقر و عشق"))


 
comment نظرات ()