راز

آرزوهای شيرين
نویسنده : دکتر علیرضا رحیمی بروجردی - ساعت ٧:٤٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/٤/٢۸
 

پیام شماره ۲۳۲

یاران همراه!

امروز موهایم را در نسیم صبحگاهی پریشان خواهم کرد

و صورتم را با عطر گل یاس نوازش خواهم داد

و چشمانم را بر حریر گیسوان همیشه منتظر خواهم مالید.  

و از لبانش  شهد گل‏های بهاری خواهم نوشید.

                   *****                              

امروز دیگر در خرابه‏های صدر پرسه نخواهم زد

و خون جوانان عراقی و افغانی را مرکب مدادم نخواهم کرد

و ضجة مادران را بر تارهای حنجره‏ام آویزان نمی‏کنم

                  

امروز روحم را نوازش خواهم داد

و قلم را به میهمانی دفترچه شعرم خواهم برد

و شورانگیزترین ترانه هستی را خواهم خواند.

                   *****

امروز دیگر در غزه نخواهم بود

و نه در عراق و افغانستان

و نه در هیج جائی که قلب تو را مچاله می‏کنند

                  

امروز با خدا عشقبازی می‏کنم

و حوریان بهشتی را به میهمانی چشمانم دعوت خواهم کرد

و ساقی خدا خواهم شد در عالم ملکوت.

                   *****

امروز دیگر آه نخواهم کشید

و ضجه‏های هدی را بر جنازه پدر تکرار نخواهم کرد

و شیون مادر ندا، یوسف و هدی را بر ذهن نخواهم راند

امروز به آسمان هشتم پرواز خواهم کرد

و گل صبوری را از کهکشان شیری خواهم چید

و عطر یاس و نسیم سحرگاهان را به خورشید، هدیه خواهم داد.

                   *****

امروز به جنوب لبنان نخواهم رفت

و خرابه‏های کفرشیما را نخواهم دید

و عروسک مچاله شدة مائده را در آغوشش، از زیر آوار بیرون نخواهم کشید

امروز شوق دیدار یار دارم

و قلبم را به کعبة دل‏ها خواهم سپرد

و چشمانم را در آب زمزم غرق خواهم کرد.

                   *****

امروز را غم ایران نخواهم خورد

و بر مزار شهدا اشک نخواهم ریخت

و سیلی بر صورت سیاست نخواهم زد

امروز به قله دماوند پرواز خواهم کرد

و خلیج همیشه فارس را در آغوش خواهم گرفت

و ضامن آهو را زیر پنجرة فولاد ملاقات خواهم کرد.

                   *****

امروز را به جنگ اهریمنان نخواهم رفت

و شمشیر بر تارک ضحاک نخواهم کوفت

و تیشه بر ریشة کسری نخواهم زد

امروز سفرة دلم را باز خواهم کرد

و در آن، طبق‏های دلدادگی خواهم گذاشت

و با عشق، هم لقمه خواهم شد.

                   *****

امروز حرف از مرگ و عزا نخواهم زد

و داغ هابیل را بر اسماعیل نخواهم گفت

و مویة دختر را در سوگ پدر نخواهم شنید

                     

                      ....

                      ....

                      ....

                   *****

امروز را زندگی خواهم کرد

و جام لاهوت را سر خواهم کشید

و خوشبختی را مزه خواهم کرد

و...... شاید امروز نه! فردا خواب امروز را خواهم دید!

همیشه سبز و آفتابی باشید.

   

 

 

 

 

 

 

 

 


 
comment نظرات ()

 
تولد دردانه خلقت، عطر گل یاس، فاطمه زهرا مبارک باد!
نویسنده : دکتر علیرضا رحیمی بروجردی - ساعت ۸:٥٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/٤/٢٥
 

 

پیام شماره ۲۲۹

 

 

در آغاز عشق بود و سکوت

و دیگر هیچ نبود

در عرش سکوت بود و تکرار سکوت

و انگار هیچ نبود

عشق بهانه‏ای برای خلقت نداشت

چون هیچ نبود.

 

سکوت را خیالی بود

که در دل عشق نبود

سکوت را بهانه‏ای بود

که عشق نداشت

سکوت تنهائی می‏خواست

عشق به دنبال گمشده بود.

 

عشق شعر خلقت را سرود

"روز اول"، بهار بود

ملائک را به صف

"اردیبهشت" خیال بود

سکوت همدمی می‏خواست

هنگام آفرینش "آسمان" بود.

 

شعر خلقت ناتمام ماند

"روز دوم"، آغاز تابستان بود

کائنات را به صف

"تیر" تشنه لب

مایه حیات کم داشت

هنگام آفرینش "آب" بود.

 

شعر خلقت ناتمام ماند

"روز سوم"، پایان تابستان بود

هفت آسمان را به صف

"شهریور" در انتظار

بهانه‏ای برای سرودن

هنگام آفرینش "زمین" بود.

 

شعر خلقت ناتمام ماند

"روز چهارم"، زرد پائیز بود

گاهنبار به صف

"مهر" را آراسته کرد

باران خوشه‏های گندم

هنگام آفرینش "گیاهان" بود.

 

شعر خلقت ناتمام ماند

"روز پنجم"، اول زمستان بود

مخلوقات به صف

"دی" در تنور آسمان دمید

یال اسب آشفته شد

هنگام آفرینش "جانوران" بود.

 

عشق، سکوت را نظاره کرد

سکوت خندید! محو شد

شعر خلقت تمام شد

"روز ششم"، پایان زمستان بود

بهار دوباره از راه می‏رسید، با عطر یاس

هنگام آفرینش "دردانة خلقت" شد.

 

شعر خلقت که تمام شد

عشق بود و فاطمه

و دیگر هیچ نبود

در عرش فاطمه بود و تکرار فاطمه

عشق بهانه‏ای برای خلقت داشت

فاطمه بهانه‏ای برای آفرینش "انسان" شد.

 

 

همیشه سبز و آفتابی باشید.

 

 


 
comment نظرات ()

 
((فراخ روزی))ها؛ نگرش ((خورشید صفت))ها را دارند.
نویسنده : دکتر علیرضا رحیمی بروجردی - ساعت ۸:٢٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/٤/۱٤
 

پیام شمارة ۲۲۴

 

یاران همراه!

 

در محیط پیرامونی و در جامعه می‏توانیم با دو گروه متفاوت از انسان‏ها برخورد نمائیم. انسان‏های بخشنده و انسان‏های بخیل؛ انسان‏های گشاده‏دست و انسان‏های تنگ‏نظر؛ انسان‏های کوشا و انسان‏های بی‏رمق؛ و..... دستة نخست را انسان‏های (( فراخ روزی)) و گروه بعدی را انسان‏های ((تنگ روزی)) می‏نامم. در فرهنگ متعالی اسلامی، نه تنها کسب درآمد و روزی با توکل به باریتعالی امکان‏پذیر است، بلکه هرآن‏چه که حاصل می‏نمائیم، می‏خواهد عزٌت باشد یا ذلٌت، در یدٌِ حضرت حق خواهد بود، چراکه او می‏داند حق کدامست و باید چه کسانی از آن بهره‏مند شوند و به اصطلاح عامه، ((معاش و روزی هر کسی دست خداست)). چنین است که چگونگی نگرش ما به جهان پیرامونی و نحوة تعامل با اطرافیان و محیط خارج، تعیین‏کنندة جایگاه ما در دنیای مادی یا زیادی و کمی روزیمان خواهد بود. از مثالی ساده شروع می‏کنم. آیا تا کنون از پنجرة اطاق خود، مجادلة ((سارها)) را مشاهده کرده‏اید که با سروصدای فراوان، بر سر قوتی که پیش رو دارند، با حرص و ولع به جان هم می‏افتند؟ به‏نظر من، انسان‏های تنگ روزی ((سار صفتند)). آن‏ها چشم دیدن موفقیت، شادمانی، سرور، آرامش و نشاط دیگران را ندارند و فکر می‏کنند با تخریب شخصیت دیگران، خود به بزرگی می‏رسند. انسان‏های ((تنگ روزی))، بخشندگی و کمک به دیگران را برنمی‏تابند، آرامش همنوعان خود را نمی‏پسندند و در عوض، با تنگ نظری و حسادت‏های بی‏حد و حصر، آرامشی را دنبال می‏کنند که در عذاب و ناکامی دیگران نهفته باشد، اما تو گوئی که اینان همیشه در عذاب و تلخی روزگار به سر می‏برند و نان به آرامش نمی‏خورند و دل به دریای سبز ندارند که در خون کبود و لخته شده افتاده است. این افراد، در هر جایگاه اجتماعی که قرار داشته باشند، درحالی‏که نسبت به وضعیت موجود معترضند، اما هیچ‏گاه برای تغییر آن کاری صورت نمی‏دهند و با محافظه‏کاری بی‏نهایتی که در ذات رفتار و افکارشان نهفته است، اعمال خود را توجیه می‏نمایند. آن‏ها هرگز به دنبال انجام کارهای بزرگ نیستند، گوئی بالی برای پرواز ندارند تا پروازهای بلند انجام دهند تا آن‏سوی دریاهای سبز را نظاره‏گر باشند، درعوض به تخطئه کسانی می‏پردازند که کارهای بزرگ انجام می‏دهند و پروازهائی بلند دارند که می‏خواهند آرامش و سرور را از سرزمین‏ پاکی‏های آن‏سوی دریاهای سبز برای همگان به ارمغان آورند. البته انسان‏های سارصفت، غالباً فکر می‏کنند بسیار کارآمد و فعال هستند و حتی نسبت به سایر همقطاران خودشان ارجحیت دارند و دلیل ناآرامی، تشویش، تنگ‏روزی، خمودگی و عقب‏ماندگی خود در زندگی را دورماندن از موقعیت یا کمی درآمد می‏دانند! بسیاری از این افراد ممکن است که تفاوت‏های جنسی، عدم برخورداری از زیبائی چهره و اندام و یا کم‏لطفی و بی‏اعتنائی مقامات مافوق را علٌت عدم پیشرفت خود در زندگی بدانند! آنها معمولاً نسبت به وظایف خود بی‏تفاوت و بی‏میل می‏باشند و با دید محدود و تنگ نظرانه خود، یا بر علیه دیگران مشغول نوشتن گزارش هستند و یا پشت سرآنها بدگوئی و غیبت می‏نمایند و یا ((زمین و زمان)) را لعن و نفرین می‏کنند.

در مقابلِ افراد فوق، انسان‏های ((فراخ روزی)) قرار دارند. آنها ((خورشید صفتند)). بدون منٌت، به همه جا و همه کس گرمی و طراوت و شادابی و حیات می‏بخشند. روحیة اولیاء خدا و انسان‏های بزرگ را دارند. بسیار بخشنده و متواضع هستند. گشاده‏رو و گشاده دست و کارگشایند. آنها دیدی بسیار وسیع دارند و خوشبختی و کامیابی و بهروزی و موفقیت دیگران، مسرورشان می‏سازد؛ انگار که خود به آن موفقیت‏ها دست‏یافته‏اند. همیشه درحال تلاش و جوشش هستند و فکر نمی‏کنند که سهم مادیشان از این‏همه تلاش چقدر است. آنها خود را فراموش می‏کنند و با روحیه‏ای قوی به ساختن زندگی موفق برای خود و اطرافیانشان مشغول می‏باشند. با مشقٌات و سختی‏های زندگی به سادگی کنار می‏آیند و هرگز اجازه نمی‏دهند که ناملایمات به آنها آسیبی وارد آورد، هرچند برای مدٌتی کوتاه آزرده خاطر گردند و دل‏شکسته شوند که روحی بس لطیف دارند. درمجموع، فشارها و ناملایمات بسیار شدید، باعث تقویت روحیه‏اشان می‏شود و آنها را نسبت به گذشته مصمم‏تر و با اراده‏تر می سازد. ((پروازهای بلند)) این افراد دیدنی است که هنگام صعود آرزو دارند همه را با خود از زمین بلند کنند و به سرزمین‏های سبز ببرند. اگر به هنگام پرواز زمین بخورند اما دوباره برمی‏خیزند و پروازی بلندتر می‏کنند و دیگران را موعظه به چنین پروازهائی می‏نمایند. آنها دلی دارند به پهنة آسمان و عمق فضای لایتناهی و گستردگی تمامی سرزمین‏های سبز که آن‏همه فقط تکیه بر توکل دارد. بنابراین تعجب ندارد که روزیشان و نور چهره‏اشان، هم وزن ((دلشان)) باشد. هرگز نباید افراد ((خورشید صفت)) را به مکتب ((سار صفت))ها فرستد و باید مراقب بود که در فعالیت‏های روزانه، در دام ((سار صفت)) ها گرفتار نیآیند. چنین است که رمز خوشبختی و آرامش و شادمانی، در چگونگی نگرش به جهان پیرامونی است که ((فراخ روزی))ها؛ نگرش ((خورشید صفت))ها را دارند.

 

همیشه سبز و آفتابی باشید.

 

 


 
comment نظرات ()